Verhuur van luxe vakantiewoningen aan de Côte d’Azur
Bel ons: +31 (0)88 2278466

From the blog

Saint-Tropez en het Porsche zwijn

Joost Schwartz

Joost Schwartz, directeur van Villas d’Azur, vertelt over zijn ervaringen en belevenissen aan de Côte d’Azur.

Zo lig je dus in bed en dan gaat tegen half 6 in het ochtendgloren je mobieltje af. Een huis vol logees, ik druk snel het indringende geluid weg. Ik kijk wel even, een onbekend Nederlands 06 nummer op het scherm. Misschien iemand die via mij een huis heeft gehuurd, je weet het maar nooit. Als er wordt ingesproken en er zou iets urgents spelen, dan reageer ik natuurlijk. Maar er wordt niet ingesproken.

Ik heb een beetje ervaring. Er zijn mensen die een huis gehuurd hebben en die in de veronderstelling leven dat ze me dag en nacht kunnen bellen. Dat is ook zo, maar niet om half twaalf ’s avonds met de vraag of er een strijkijzer is of waar het pontje naar Saint-Tropez vertrekt. Er zijn grenzen voor een bemiddelaar huur-verhuur. Denk ik soms.
Maar ik zit dus rechtop in mijn bed, er wordt niet ingesproken, maar er wordt nog wel drie keer gebeld. Drie keer wakker gemaakt, middenin de nacht. Er wordt niet ingesproken. Tot een uur of elf ’s ochtends. Telefoontje, hetzelfde nummer. Een verhaal over een avondje stappen in Saint-Tropez, huiseigenaar, zo’n 100 meter van zijn pand een bochtje gemist. Om een uur of vijf. Zijn Porsche Cayenne in de muur en het smeedijzeren hek van de buurvrouw geparkeerd. Tot op het dak van het poolhouse.

Ik vraag hoe het afgelopen is. “Dat weet ik niet, ik ben er meteen vandoor gegaan omdat ik gedronken had.” Zijn telefoon had hij in de auto laten liggen, er was me ’s nachts gebeld met de mobiel van een logé. Ik ken de buurt waar hij woont en na twee telefoontjes heb ik de buurvrouw te pakken, meer in shock dan de eigenaar van de Porsche. “Ooh, meneer Schwartz, ik ben zo blij dat u belt, heeft u het al gehoord? Ja, zeg ik, en ik weet ook wie het gedaan heeft.

Maar ik wist dus lang niet alles. De Porsche had vlam gevat, de buurvrouw (74) had samen met weer een andere buurman wat bluswerk verricht. De gendarmerie en de pompiers waren gealarmeerd, de auto weggesleept. Dus daar ging mijn planning voor die dag.

Ik ga naar Saint-Tropez, eerst maar even met de Porschebaas en een dikke bos bloemen naar de buurvrouw. Van zijn kant een heel verhaal: uitwijken voor een wild zwijn. Daar moet je bij een oudere madame die al haar hele leven in Saint-Tropez woont natuurlijk niet mee aankomen. Haar speld je geen onzin op de mouw, en met een veelbetekenende knipoog zei ze: “Ja ja, jullie zijn jong, jullie hebben natuurlijk wat gedronken, deden we allemaal toen we jong waren. Gelukkig is er niemand gewond geraakt.”

Het wordt onderhandelen. Waarom niet de vervanging van het hele dak van het poolhouse laten vervangen, op kosten van de verzekering? Ook weer zo wat, kleurverschil tussen nieuwe en niet beschadigde dakpannen.

We gaan naar de gendarmerie. In de Porsche valt niet meer te rijden, zoveel is zeker. We hangen het verhaal op dat de eigenaar moe was, na een uitputtende reis uit Nederland. Dat hij in shock naar zijn huis was teruggelopen. Dat hij in Frankrijk amper iemand kent, en niet wist wat hij moest doen. Ja, mij bellen. Maar ik kon bevestigen dat ik niet opnam. Of de bestuurder gedronken had? De vraag werd niet eens gesteld, de auto werd naar Nederland terug getransporteerd, de ANWB. Regelden we bij een glas rosé. Of twee..

 

Dit artikel verscheen tevens in het kwartaalmagazine Côte & Provence. Interesse in dit magazine, hét tijdschrift over alle aspecten van het goede leven in Zuid-Frankrijk? Ga voor meer informatie naar de website van Côte & Provence.

Laat hier een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *