Verhuur van luxe vakantiewoningen aan de Côte d’Azur
Bel ons: +31 (0)88 2278466

From the blog

Het kraslootje van Édith Piaf op de liefdesmarkt

Joost

Elke dag haal ik bij het dorpscafé een vuilniszak met groene etensresten voor mijn kippen op. Al duurde het even voor ik ze zo ver kreeg dat ze naast de gewone afvalbak er eentje voor mijn groenafval neerzetten. Maar een paar doosjes eieren deden wonderen. En toegegeven, ik vind het ook heel leuk elke dag even binnen te wippen, hoor je het laatste nieuws en de roddels uit het dorp. Steevast zitten er elke dag dezelfde mensen in het café of op het terras, onder wie een oud vrouwtje dat gokverslaafd is. Ik noem haar Édith Piaf omdat ze eruit ziet als destijds de zangeres op leeftijd, alleen dan nog krommer. Ze heeft een nog ouder hondje en raapt altijd netjes zijn uitwerpselen op, wat bijzonder is in ons dorp. Naast kranten en ansichtkaarten verkoopt de kroeg ook loten voor de PMU (paardenrennen) en krasloten, volgens mij gouden handel. De hele dag een komen en gaan van mensen die vaak niet één maar meerdere loten kopen. Als ze geen geluk hebben lopen ze weer terug en kopen er nog een paar bij.

Drie dames aan de cocktail

Onlangs besloot ik met logés niet alleen die zak met kippenvoer te gaan halen maar er ook even een glaasje te drinken. Bovendien moest ik oneetbare dingen terugbrengen die ik regelmatig in het groenafval tegenkom. Moet je denken aan messen, vorken, servetten, plastic en verpakkingsmateriaal, ik noem maar wat. In het begin moest ik steeds uitleggen dat groenafval alleen groenafval mag zijn. Ik moet zeggen: wat dit betreft gaat het nu beter.

Aan het tafeltje naast ons zaten drie dames op zeer gevorderde leeftijd aan een cocktail, ze bespraken de nasleep van de verkiezingen. Alle drie netjes gecoiffeerd en in elegante kleding, grote brillen uit een film die speelt in de jaren 70. Een van hen droeg een gewaagd panterprintje en ze had een tijdschrift bij zich met president Macron op de cover. Ze riep kirrend dat ze haar nieuwe staatshoofd zo’n knappe man vond. Beide andere dames keken licht verstoord op, waarna een van hen opmerkte: ‘Laat ie eerst maar eens volwassen worden!’ Waarna ze uitgebreid het liefdesleven van de jonge president bespraken en meteen ook maar dat van alle Franse presidenten met hun minnaressen en buitenechtelijke kinderen. Daarna ging het over het weer, wat een warme zomer en we zijn nog niet op de helft! Er ging een arm omhoog en er werd nog een rondje besteld.

Een man om mee samen te leven

Toen ik zelf even naar de keuken liep, werd ik aangesproken door het oude vrouwtje met de krasloten. Ze zei dat ze een man zocht om mee samen te leven want het alleen wonen was haar te duur. ‘Ja’, zei ze toen ze mijn verlegen houding gadesloeg, ‘ik lig nog best in de markt’. Ik dacht er het mijne van en liep snel door. Ik bedoel, als je met zo iemand in gesprek raakt, kom je er niet meer van af. Zeulend met mijn afvalzak (er was de avond ervoor een dorpsfeest geweest, dus ik had een grote buit) kwam ik even later weer tevoorschijn. Opeens ontstond er een hoop kabaal op het terras. Édith Piaf hield haar zoveelste lot omhoog, ze had 250 euro gewonnen! ‘Meneer!’ riep ze me opgewonden toe, ‘voorlopig red ik het zonder man!’ Ik voelde me afgewezen.